Movies

“Terrifier 2”: Damien Leone presenteert de macabere terugkeer van het personage “Terrifier”

Verdomd walgelijk Droefheid de recensie is spoilervrij.

Alles over het uitgangspunt van de schrijver/regisseur Rob JabbazDe eerste functie leest als een andere stereotype zombie of epidemische horror die maar al te bekend is geworden in de nasleep van onze realtime pandemie. Het wordt al snel duidelijk dat Droefheid weigert mee te doen aan de gemiddelde virale horrorfilm. Jabbaz houdt een dodelijke greep op de pols van het huidige klimaat en levert een met woede gevuld manifest dat tot doel heeft elk mogelijk filmisch taboe af te vinken en daarbij je kokhalsreflex op de proef stelt. Het is een grensoverschrijdende horror van de hoogste en meest agressieve orde.

Droefheid moet er in eerste instantie bekend uitzien en klinken. Inwoners van Taiwan en de regering hebben een pandemie grotendeels genegeerd, en beide zijn snel teruggevallen in hun dagelijkse routines. Een presentator van een talkshow negeert terloops waarschuwingen van zijn gast, een medische professional, over een nieuwe mutatie in het virus, dat symptomen van hondsdolheid veroorzaakt bij geïnfecteerden. Het is het achtergrondgeluid van een rustige, pretentieloze ochtend die Kat’s minnaars introduceert (Regina Lei) en Jim (Zhu Berant). Zodra Jim Kat echter op het werk afzet, wordt het een gevecht om weer bij elkaar te komen, aangezien de mutatie zich als een lopend vuurtje verspreidt en de stad in gewelddadige verdorvenheid vervalt.

Recensie van Sadness Shudder

Niets zal zich voorbereiden op de uitzinnige waanzin die volgt. Jabbaz verspilt geen tijd met het ontketenen van grove horror. Een vreedzame ontbijtservice in een plaatselijk restaurant wordt verstoord door het geïnfecteerde, stromende bloed en het hete vet dat het vlees doet smelten. Het schokkende geweld is slechts een zachte introductie tot deze bijzonder vervelende epidemie. Het virus is meer dan een simpele imitatie van woede, het onderdrukt de identiteit en de patiënten geven toe aan hun donkerste impulsen. Nadruk op zwart; elk taboe wordt hier aangepakt. Wat er ook kan gebeuren, het zal gebeuren en op de meest onheilspellende manier. Jabbaz voert gevaar en verdorvenheid op in een gestaag en snel tempo en test bij elke beurt de grenzen van de smaak.

Het verhaal geeft net genoeg details over Kat en Jim om ervoor te zorgen dat we hen aanmoedigen om zo ongeschonden mogelijk te overleven op hun aangrijpende reis door straten bezaaid met ledematen en lijken. Maar Droefheid heeft niet veel tijd voor diepgang of karakterontwikkeling als hij van decor naar decor gaat. Het zachtaardige paar verdwaalt vaak en wordt overschaduwd door de explosieve en moreel gestoorde geïnfecteerden die ze tegenkomen.

“Alles moet gepolitiseerd worden”, legt een arts droevig uit aan Kat, die haar vertelt dat niemand artsen meer vertrouwt. Het is een zeldzame onderbreking van de abjecte chaos die overduidelijk maakt dat Jabbaz niet doelloos wil shockeren; Droefheid is een vernietigende aanklacht. Het legt een maatschappelijke ineenstorting vast door het absoluut slechtste van de mensheid. Het zijn niet alleen de met bloed bespatte wreedheden die worden begaan die als waarschuwing dienen, maar ook de snelheid waarmee het allemaal gebeurt.

Jabbaz’ zelfverzekerde en gedurfde begin werkt op pure, ongebreidelde woede. De emotie van de titel begint zodra de aftiteling binnenkomt, waardoor je eindelijk uitstel van het geweld krijgt en je een nog meer verdorde kijk op de beschaving achterlaat. Droefheid loodst je door de wringer — er zijn talloze waarschuwingen voor verkrachting, necrofilie en meer — maar er is een methode voor de waanzin. De filmmaker brengt zijn boodschap over met een stomp trauma, waarbij hij onderweg elke regel overtreedt. Het is een venijnig volkslied dat je in zijn greep houdt, je dwingt in de afgrond te staren en je uitdaagt om weg te kijken.

Droefheid wordt nu gestreamd op Shudder.

Deze Fantasia-recensie is oorspronkelijk gepubliceerd op 21 augustus 2021.

kritiek op verdriet

About the author

samoda

Leave a Comment