Health

Hoe slaap helpt bij het verwerken van emoties

Overzicht: Een studie werpt licht op hoe de hersenen emoties verwerken tijdens de droomslaap door positieve emoties te consolideren en de consolidatie van negatieve emoties te dempen. De bevindingen kunnen de weg vrijmaken voor nieuwe behandelingen voor PTSS en andere aandoeningen die verband houden met negatieve emotionele verwerking.

Bron: Universiteit van Bern

Onderzoekers van de afdeling Neurologie van de Universiteit van Bern en het Universitair Ziekenhuis van Bern hebben vastgesteld hoe de hersenen emoties sorteren tijdens de droomslaap om de opslag van positieve emoties te consolideren en de consolidatie van negatieve emoties te verminderen.

Het werk vergroot het belang van slaap voor de geestelijke gezondheid en maakt de weg vrij voor nieuwe therapeutische strategieën.

De slaap met snelle oogbewegingen (REM of REM) is een unieke en mysterieuze slaaptoestand waarin de meeste dromen plaatsvinden met een intense emotionele inhoud.

Hoe en waarom deze emoties opnieuw worden geactiveerd, is onduidelijk. De prefrontale cortex integreert veel van deze emoties tijdens het wakker zijn, maar verschijnt paradoxaal genoeg in rust tijdens de REM-slaap.

“Ons doel was om het onderliggende mechanisme en de functies van zo’n verrassend fenomeen te begrijpen”, zegt professor Antoine Adamantidis van de afdeling Biomedisch Onderzoek (DBMR) van de Universiteit van Bern en de afdeling Neurologie van het Inselspital, het Universitair Ziekenhuis van Bern.

Het verwerken van emoties, met name het onderscheid tussen gevaar en veiligheid, is essentieel voor het voortbestaan ​​van dieren.

Bij mensen leiden overmatig negatieve emoties, zoals angstreacties en angsttoestanden, tot ziektetoestanden zoals posttraumatische stressstoornis (PTSS). In Europa lijdt ongeveer 15% van de bevolking aan aanhoudende angst en ernstige psychische stoornissen.

De onderzoeksgroep onder leiding van Antoine Adamantidis werpt nu licht op hoe de hersenen bijdragen aan het versterken van positieve emoties en het verzwakken van sterk negatieve of traumatische emoties tijdens de REM-slaap.

Deze studie is gepubliceerd in het tijdschrift Wetenschap.

Een dubbel mechanisme

De onderzoekers hebben de muizen eerst geconditioneerd om auditieve stimuli te herkennen die verband houden met veiligheid en andere die verband houden met gevaar (aversieve stimuli). De activiteit van neuronen in de muizenhersenen werd vervolgens geregistreerd tijdens slaap-waakcycli.

Zo konden de onderzoekers verschillende delen van een cel in kaart brengen en bepalen hoe emotionele herinneringen worden verwerkt tijdens de REM-slaap.

Neuronen zijn samengesteld uit een cellichaam (soma) dat informatie van dendrieten (ingangen) integreert en signalen naar andere neuronen stuurt via hun axonen (uitgangen). De verkregen resultaten toonden aan dat de celsoma’s stil worden gehouden terwijl hun dendrieten worden geactiveerd.

“Dit betekent een ontkoppeling van de twee cellulaire compartimenten, d.w.z. slapende soma en wakkere dendrieten”, zegt Adamantidis.

Deze ontkoppeling is belangrijk omdat de hoge activiteit van dendrieten de codering van zowel gevaar- als veiligheidsemoties mogelijk maakt, terwijl soma-remmingen de circuitoutput tijdens de REM-slaap volledig blokkeren. Met andere woorden, de hersenen bevorderen het onderscheid tussen veiligheid en gevaar in de dendrieten, maar blokkeren overreactie op emotie, vooral gevaar.

Een overlevingsvoordeel

Volgens de onderzoekers is het naast elkaar bestaan ​​van de twee mechanismen gunstig voor de stabiliteit en overleving van organismen:

“Dit bidirectionele mechanisme is essentieel om het onderscheid tussen gevaarlijke en veilige signalen te optimaliseren”, legt Mattia Aime van DBMR, eerste auteur van het onderzoek, uit. Als dit onderscheid bij mensen ontbreekt en er overmatige angstreacties worden opgewekt, kan dit leiden tot angststoornissen.

Het toont een slapend persoon
Hoe en waarom deze emoties opnieuw worden geactiveerd, is onduidelijk. Afbeelding is in het publieke domein

De resultaten zijn met name relevant voor pathologische aandoeningen zoals posttraumatische stressstoornis, waarbij trauma dag in dag uit tijdens de slaap overgeconsolideerd is in de prefrontale cortex.

Doorbraak voor slaapmedicatie

Deze bevindingen maken de weg vrij voor een beter begrip van slaapemotionele verwerking bij mensen en openen nieuwe perspectieven voor therapeutische doelen om de onaangepaste verwerking van traumatische herinneringen aan te pakken, zoals posttraumatische stressstoornis (PTSS) en hun vroege slaapafhankelijke consolidatie. .

Andere acute of chronische psychische aandoeningen waarbij deze somatodendritische ontkoppeling tijdens de slaap betrokken kan zijn, zijn acute en chronische stress, angst, depressie, paniek of zelfs anhedonie, het onvermogen om plezier te ervaren.

Zie ook

Het toont koffiebonen

Slaaponderzoek en slaapgeneeskunde zijn al lang een focus van onderzoek aan de Universiteit van Bern en het Inselspital, Universitair Ziekenhuis van Bern.

“We hopen dat onze bevindingen niet alleen interessant zullen zijn voor patiënten, maar ook voor het grote publiek”, zegt Adamantidis.

Over dit slaaponderzoek en nieuws over emotionele verwerking

Schrijver: perskantoor
Bron: Universiteit van Bern
Contact: Persdienst – Universiteit van Bern
Afbeelding: Afbeelding is in het publieke domein

Originele onderzoek: Toegang gesloten.
“REM Somatodendritische ontkoppeling ondersteunt corticale plasticiteit tijdens REM-slaap” door Mattia Aime et al. Wetenschap


Abstract

REM somatodendritische ontkoppeling ondersteunt corticale plasticiteit tijdens REM-slaap

Rapid Eye Movement (REM)-slaap wordt geassocieerd met de consolidatie van emotionele herinneringen. Toch blijven de onderliggende neocorticale circuits en synaptische mechanismen onduidelijk.

We ontdekten dat REM-slaap geassocieerd is met somatodendritische ontkoppeling in piramidale neuronen in de prefrontale cortex.

Deze ontkoppeling weerspiegelt een verschuiving in het remmende evenwicht tussen somatische remming gemedieerd door parvalbumine-neuronen en dendritische ontremming gemedieerd door vasoactieve darmpeptiden, voornamelijk aangedreven door neuronen in de centrale mediale thalamus.

REM-specifieke optogenetische onderdrukking van dendritische activiteit resulteerde in verlies van onderscheid tussen gevaar en veiligheid tijdens associatief leren en gebrek aan synaptische plasticiteit, terwijl optogenetische afgifte van somatische remming resulteerde in verhoogde discriminatie en synaptische potentiëring.

Somatodendritische ontkoppeling tijdens de REM-slaap bevordert tegengestelde synaptische plasticiteitsmechanismen die emotionele reacties op toekomstige gedragsstressoren optimaliseren.

About the author

samoda

Leave a Comment